23 Temmuz 1989′da, Pazar günü kuğu gibi bembeyaz, cam gibi parlak mavi gözleri olan bir kız çocuğu olarak dünyaya geldim. Sonra büyüdüm. Biraz daha, biraz daha.. Kendimin farkına vardığım ilk andan itibaren şarkı söyleyip dansettim ben. Sonra yazılar yazdım, defterler tuttum bir sürü yaşanmışlık kokulu defterler. Öğrendim. Ben de büyüttüm ben de öğrettim sonra. Kimileriyle beraber büyüdüm, kimilerinin büyümek için zamana ihtiyacı vardı, kimilerininse göz bebekleri “bak ben de” dedi. Onlar anlattı ağladım, ben anlattım onlar ağladı. Dansettik sonra, muhabbetler sarhoştu. Genç insanım henüz. Kızdım, lanet ettim bazen. Pişman oldum. Tanırsınız.. Saçları altın sarısı, vanilya kokulu, Eric Clapton-Cocaine’le beraber klip tadında yürüyen, aradığını inkar edip arayan ama.. gülümseyen yine de.. tamam biraz fazla inatçı.. ama kendi gibi hep, güzel de.. Jazz eserken de deniz kokusu çarpar burnuna.. Hayalleri var. Bazen bir objektifle aşk yaşadığını görürsünüz. Bazen sahnelerde ölmek istediğine şahit olursunuz. Ama tek bir şeyden emin olmalısınız. Zaman gerekir. Biraz zaman.. Biraz.